GTA in een notendop

In 65 dagen van de Monte Rosa naar de Middellandse Zee

De Grande Traversata dell Alpi – kortweg GTA– is  een langeafstandswandelpad door de westelijke Italiaanse Alpen.

De route loopt door een dunbevolkt, weinig toeristisch gebied. Ze werd in 1979 gecreëerd om de sterk ontvolkte bergdorpen van Piemonte nieuwe leven in te blazen.

De GTA

  • is 1000 kilometer lang;
  • telt 65 etappes van gemiddeld 5 à 6 uur;
  • overwint 65.000 meter hoogteverschil.

De route begint in het noorden van Piemonte, ten oosten van de Monte Rosa, dicht bij de Zwitserse grens. Ze volgt de westelijke Alpenboog en eindigt aan de Middellandse Zee, in de Ligurische kustplaats Ventimiglia.

De laatste vijf etappes maken strikt genomen geen deel meer uit van de GTA, maar van de Alta Via dei Monti Liguri.

De GTA doorkruist achtereenvolgens de Walliser of Penninische Alpen, de Grajische Alpen, de Cottische Alpen, de Maritieme Alpen en de Ligurische Alpen.

naar boven

Fysiek zwaar, technisch niet moeilijk

De GTA is fysiek een zware route. De meeste etappes lopen niet van hut naar hut, maar van dorp naar dorp. Duizend meter klimmen naar een pas, en daarna duizend meter afdalen naar de volgende vallei is bijna dagelijkse kost. Af en toe loopt het hoogteverschil zelfs op tot 1500 meter of meer. Gelukkig kan je in elke etappeplaats overnachten. Tent, slaapzak en kookvuurtje hoef je dus niet mee te nemen.


Technisch is de GTA niet moeilijk. De route volgt vrijwel altijd bestaande wegen en paden: oude veldwegen, muilezelpaden en handelswegen. Ten zuiden van de Susavallei ook vroegere militaire wegen. En voor de rest smalle bergpaadjes en af en toe een klein stukje asfalt. Klauterwerk komt er dus niet bij kijken. Toch is ervaring met bergwandelen vereist, want het terrein is soms ruw:

  • In de buurt van passen moet je soms over rotsblokken klauteren of puinhellingen oversteken.
  • In het begin van de zomer ligt er op sommige plaatsen nog sneeuw. Hoe lang ze blijft liggen, verschilt van jaar tot jaar. In 2004 lag er de eerste week van juli sneeuw op de meeste passen. Van 2005 tot 2008 was de GTA in dezelfde periode sneeuwvrij. In 2009 en 2010 waren de sneeuwvelden begin juli uitzonderlijk groot. Ook in 2011 lag er nog sneeuw.
    Tip: neem een paar wandelstokken met sneeuwschijfjes mee. Daarmee kan je in principe elk sneeuwveld langs de GTA veilig oversteken.
    Lees meer tips over wandelen in de sneeuw op de website Hiking Advisor

Samengevat: de GTA is een pad voor mensen met een goede conditie en met bergwandelervaring.

naar boven

Een tocht voor de zomermaanden

Je kan de hele GTA wandelen van eind juni tot half september. De laatste weken van juni en de eerste helft van juli zijn de mooiste periode:

  • Alles staat in bloei.
  • Het is  heel rustig: het hoogseizoen moet nog beginnen.
  • Vanaf begin juli zijn alle berghutten en posto tappa’s open.

Nadeel: er kan nog sneeuw liggen in de buurt van de passen.

naar boven

Mooi weer: een kwestie van geluk

Het bergklimaat in de Alpen is onvoorspelbaar, ook in Piemonte. Met wat geluk heb je twee weken na elkaar zonnig weer. Maar evengoed regent het drie dagen na elkaar.

Volgens de statistieken is juli de droogste maand en zijn er in augustus meer onweders. Het zuidelijke deel van de GTA is droger dan het noordelijke. Met uitzondering van het gebied rond de Monviso en de centrale Maritieme Alpen: daar valt jaarlijks ongeveer evenveel neerslag als in het noorden van Piemonte.

Zoals meestal in de bergen regent het vaker na de middag dan ’s morgens. Vroeg opstaan is dus de boodschap.

naar boven